Witam wszystkich!
Wiem, że prawdopodobnie nienawidzicie mnie za to, że tak po prostu was porzuciłam... Tak! Porzuciłam was i moich bohaterów, za co chyba przepraszam... Pewnie już straciliście nadzieję na to że pojawi się tu coś kiedykolwiek, jednak ja nie zapomniałam ani o was ani o tej historii która telepie się w mojej głowie każdego wieczoru przed snem. Przez pewne sprawy musiałam zrobić sobie kilkumiesięczną przerwę która nadal trwa. Nie mogę wam obiecać kiedy pojawi się 4 rozdział tej jakże pięknej historii, bo jest piękna prawda? Nie chodzi mi oczywiście o to jak ją piszę, ale o to że sama w sobie historia tych dwóch jest piękna, a raczej powinna być tak piękna jak każde z nas sobie ją wyobraża.
W najbliższym czasie zostanę odcięta od internetu, więc będę miała więcej czasu na pozbieranie się do kupy i pisanie. Trzymajcie za mnie kciuki. Pozdrawiam, wasza oddana autorka. <3
Witam ponownie :-) Bardzo się cieszę, że dałaś jakiś znak, a tym bardziej, że zapowiedziałaś kontynuację! Twoja historia, podobnie jak tych dwoje kochańców, jest piękna. Przyznam, że traciłam już nadzieję na jakiś post, jednak teraz jestem pełna entuzjazmu. Cały czas wracam do tych rozdziałów, ale mam chęć na więcej! Z wielką niecierliwością czekam na kolejny rozdział. Mam szczerą nadzieję, że sprawy, o których wspomniałaś już się unormowały i zostało już mało czasu do czekania. Bierz pod uwagę, jak długo kazałaś nam czekać ;-) Na koniec, szczerze Cię pozdrawiam i życzę dużo weny na naszego Stereka!
OdpowiedzUsuńWitam ! Minęły prawie dwa lata od Twojego jakże pięknego i dużo dla mnie znaczącego komentarza, nawet nie wiesz jak bardzo cieszę się wiedząc że komuś faktycznie podoba się moja historia o której nigdy nie zapomniałam. Mam nadzieję że nie straciłaś nadziei na nowy post bo dosłownie minutę temu takowy opublikowałam. Również ciepło Cię pozdrawiam i życzę ewentualnego miłego czytania ! :)
Usuńmam nadzieje że szybko dodasz kolejną notkę-gdyż twoje opowiadanie podoba mi się bardzo i ciekawi mnie co będzie dalej
OdpowiedzUsuńCóż miał być wielki powrót a tu nic :(
OdpowiedzUsuńSmutno mi się robi widząc że przez tak długi czas nie dodajesz kolejnej notki-gdyż opowiadanie jest ciekawe i chętnie dowiedziałabym się co dalej dzieje się z naszą parką
Jestem jednak pełna optymizmu i nadal z niecierpliwością czekam na nowy rozdział więc proszę ulżyj mi w cierpieniu i dodaj go w końcu :)
Pozdrawiam i życzę dużo weny
Tak bardzo jak smuci mnie Twój smutek z powodu braku odzewu z mojej strony tak bardzo chciałabym zobaczyć Twoją reakcję na to jak wchodzisz na tego dawno już zapomnianego przez wszystkich bloga i widzisz nowy post :) Bardzo cieszy mnie to w jaki sposób piszesz na temat tej historii, która wierz mi nigdy przenigdy nie dała mi o sobie zapomnieć. Mam nadzieję że moja aktywność na blogu będzie miłym dla Ciebie zaskoczeniem i da mi chociaż drobne przebaczenie za prawie dwuletnią nieobecność ! :) Pozdrawiam ciepło i dziękuję :)
UsuńTak bardzo jak smuci mnie Twój smutek z powodu braku odzewu z mojej strony tak bardzo chciałabym zobaczyć Twoją reakcję na to jak wchodzisz na tego dawno już zapomnianego przez wszystkich bloga i widzisz nowy post :) Bardzo cieszy mnie to w jaki sposób piszesz na temat tej historii, która wierz mi nigdy przenigdy nie dała mi o sobie zapomnieć. Mam nadzieję że moja aktywność na blogu będzie miłym dla Ciebie zaskoczeniem i da mi chociaż drobne przebaczenie za prawie dwuletnią nieobecność ! :) Pozdrawiam ciepło i dziękuję :)
Usuń